Thursday, May 21, 2015

FLORES DE MAYO





1. O MARIANG SAKDAL DILAG

DALAGANG LUBHANG MAPALAD

TANGING PINILI SA LAHAT

NG DIYOS HARING MATAAS


REF: 
ITONG BULAKLAK NA ALAY 
NG AMING PAGSINTANG TUNAY
PALITAN MO O BIRHENG MAHAL
NG TUWA SA KALANGITAN


2. BUWANG ITO’Y MAHALAGA 

AT LUBHANG KAAYA-AYA

PAGKAT SA IYO SENYORA

NAGHAHAIN NG PAGSINTA


3. KAYA KAMI NAPARITO 

ABA INANG MASAKLOLO

NAGHAHANDOG, PANANAGANO

NITONG BULAKLAK SA MAYO





HALINA’T MAG-ALAY NG BULAKLAK SA MAHAL NA BIRHENG MARIA, AT MAGDASAL NG SANTO ROSARYO SA BUONG BUWAN NG MAYO!

AVE MARIA, PURISSIMA,
SIN PECCADO CONCEBIDA!




Wednesday, May 20, 2015

IKA-11 LINGGO SA KARANIWANG PANAHON, B





ANG SIMULA NG KAHARIAN

Malapit nang marating ng isang kaibigan ko ang kanyang pangarap. Pero tuwing magku-kuwento siya, ang lagi niyang paksa ay ang simula ng kanyang pangarap; paano, kailan, sino ang mga naging bahagi ng pangarap niya.  At tulad ng lahat ng simula, ito ay nanggaling sa maliliit na bagay lamang; sa mga mahihinang bagay lamang, sa mga mumunting bagay lamang. Mula doon, naganap ang paglago at pagiging matibay ng pangarap na naabot niya ngayon.

Sa pagbalik natin sa Karaniwang Panahon ng simbahan, at sa karaniwang panahon ng ating buhay, ipinapaalala ng Diyos sa atin ang kapangyarihan ng mga maliliit at simpleng bagay ng ating buhay.

Ang isang mayamang ani ay mula sa maliliit na binhi na inihahasik sa lupa. Ang isang malaking puno, tulad ng mustasa sa Mabuting Balita, ay nanggaling naman sa munting butil na halos hindi makita ng mga mata. Oo, kahit ang Kaharian ng Diyos ay nagmumula sa mga hindi kapansin-pansing mga bagay at mga paraan.

Huwag tayong matakot magsimula mula sa maliit. Huwag nating iwasan ang maging hamak. Huwag nating iwaksi ang mga simpleng bagay, ang mga bagay na tila walang kuwenta.

Hindi agad kumikilos nang malaki ang Diyos. Hindi palaging bongga ang pagpasok Diyos sa ating buhay. Dinadalaw ng Diyos ang ating buhay sa tulong ng mga maliliit na bagay lamang. May kapangyarihan sa mga maliliit at hamak na tao, pangyayari, at kasangkapan sa ating paligid. Dito nagmumula ang Kaharian ng Diyos.

Ano ang mga maliliit na bagay sa buhay mo ngayon? Tanggapin mo at pasalamatan ang Diyos para sa mga iyan. Hilingin natin sa Panginoong Hesus na gawing ang mga maliliit na bagay na ito na tuntungan ng paglago at pagbabago at ng pagluwalhati sa Diyos mula sa ating puso.

11TH SUNDAY IN ORDINARY TIME, B




HOW THE KINGDOM STARTS

A young man is close to achieving his dream. And yet every time he speaks, he recalls the beginning of his dream, how it all started, when it started, who inspired him to become what he would now be.  As with all beginnings, the dream of this man, started small. It started early. It began weak.  It took some time before everything took shape and became mature.

As we return to the Ordinary Time of the calendar of the church, and to the ordinary time of our daily lives, the Lord in today’s gospel (Mk. 4:26-34), is reminding us of the power of the little things in our lives. 

A bountiful harvest starts with tiny seeds sown upon the earth. A might tree, like the mustard tree known in the time of Jesus, starts with a tiny grain that is even difficult for the naked eye to see. Yes, even the Kingdom of God starts in very unassuming ways.

Do not be afraid of starting small. Do not avoid being little. Do not underestimate the simple, almost unnoticeable elements of life. 

God does not work big at once. God does not enter our lives with a bang.  The Lord visits us in small things. There is power in the small people, small events, small resources that are now at our disposal.   The Kingdom of God will start from these things.

What are the little things that surround your life today?  Accept them and thank God for them.  Ask the Lord for the grace to make these humble elements of life the material for future progress, improvements and glory in your life.

Sunday, May 17, 2015

CORPUS CHRISTI (THE BODY AND BLOOD OF CHRIST), B




A LIVING SACRIFICE

It is so good to see people queing up for Holy Communion. It seems to show how eager these believers are in receiving the Body of Christ, in receiving the Blood of the Lord.

But in reality, for many this is a traditional ritual borne of an ingrained habit. How many people receive Communion just to complete their Mass? How many receive Communion but have no real connection to the “other” Body of Christ around them, their brothers and sisters? How many communicants really have no meaningful relationships with people when they return home?

We say the Mass is not complete without receiving Communion. But Communion is really not complete without sharing in its meaning.  The Body and Blood of Christ signify his sacrifice, his loving self-giving to others.  This was what Jesus had in mind when he took the bread and gave it to his disciples: this is my Body, which will be given up for you… this is the cup of my Blood… for the forgiveness of sins.

For Jesus, this gesture was not intended to be a mere ritual, a sign of personal fulfillment, an end-in-itself of spiritual worship.  It was to be the sign of his commitment to share his life by going through the pains of the Cross.  This would be the way for salvation to unfold in this world, in the person of a man whose life was broken and shared.

In what spirit do you approach the Body and Blood of Christ? If it is just a habit, then it is useless.  If it is just an external ritual, it means nothing.

Ask for the grace to receive the Body of Christ as a sign that you too, are willing to stand by your brothers and sisters in their need for love and care, compassion and mercy, forgiveness and new life. May the Body and Blood you receive make you like Jesus in offering sacrifice to the Father for the people around you.

KAPISTAHAN NG KATAWAN AT DUGO NI KRISTO, B




BUHAY NA HANDOG

Napakagandang pagmasdan ang linya para sa Komunyon tuwing Misa. Tila sabik na sabik ang lahat na tanggapin ang Katawan ni Kristo, ang Dugo ni Kristo.

Pero aminin natin, marami sa atin ang gumagawa nito bilang isang tradisyong kinaugalian lamang. Ilan ang tumatanggap ng Katawan ni Kristo para lamang maging kumpleto ang kanilang Misa? Ilan ang nagko-Komunyon pero wala namang kaugnayan sa “isa pang Katawan ni Kristo” – ang mga tao sa paligid nila?  Ilan ang madalas mag-komunyon pero walang magandang ugnayan sa kapwa pag-uwi ng bahay?

Sinasabi nating hindi kumpleto ang Misa kapag walang Komunyon. Pero ang Komunyon ay hindi rin kumpleto kung walang pakikibahagi sa tunay nitong kahulugan.  Ang Katawan at Dugo ni Kristo ay tanda ng kanyang mapagmahal na paghahandog ng sarili sa kapwa. Ito ang nasa isip ni Hesus noong damputin niya ang tinapay at alak at ibigay ito sa mga alagad: ito ang aking Katawan ihahandog para sa inyo… ang kalis ng aking Dugo… sa ikapagpapatawad ng mga kasalanan.

Para sa Panginoon, ang kilos na ito ay hind lamang ritwal, o pansariling kasiyahan, o mismong pakay ng pagsamba. Ito ay tanda ng kanyang pagtatalaga ng sarili sa pamamagitan ng sakit ng krus. Ito ang magiging tulay para sa kaligtasan ng mundo, sa katauhan ng isang taong ang buhay ay pinaghati-hati at ibinigay sa mga alagad.

Paano mo ba tinatanggap ang Katawan ni Kristo? Kaugalian lamang ba? Panlabas na kilos lamang ba? Kung ganito nga, walang kuwenta, walang kabuluhan ito.

Hilingin natin ang biyaya na tanggapin ang Katawan ni Kristo bilang tanda na tayo din ay laan na makiisa sa ating mga kapatid sa kanilang pangangailangan ng pagmamahal at pagkalinga, awa at habag, pagpapatawad at bagong buhay. Nawa ang Katawan at Dugo ni Kristo ay maging daan upang maging matulad tayo sa kanya sa pag-aalay ng sarili sa Ama para sa mga tao sa paligid natin.

Saturday, May 16, 2015

SOLEMNITY OF THE MOST BLESSED TRINITY, B



COME TO THE FAMILY OF GOD




Year after year, we go through the feast that takes our breath away, the feast that keeps our mouth agape in silence for fear that we may not really be able to understand it or explain it. This feast is the Solemnity of the Most Blessed Trinity.

As Catholics, we share in the universal faith conviction of all Christians, that the one God is Father, Son and Holy Spirit.  Not one God, period. But one God, in Three Divine Persons because this was how Jesus revealed God.  This is also how we expereince God relating to us in lively and powerful ways – as Father, Son and Holy Spirit.

At times, I come across a preacher, Quiboloy by name, who rants violently at what he calls the false doctrine of the “Holy Three.”  In the Bible he says, there is only the Holy One.  His twisted reasoning is easy to spot. Christians, especially Catholics do not speak about a “Holy Three,” never.  We believe in the “Holy One” but who Jesus revealed is not alone. He is one because in him is the unity of Father-Son-and-Holy Spirit.  By the way, Quiboloy hates the Trinity because it will destroy his primary aim – he wants to be called, considered and revered as the appointed Son of God. There is no such thing “appointed son” in the Bible! 

In the movie “The Reluctant Saint,” a bishop was conversing with St. Joseph Cupertino. He said that he found it difficult to understand and explain the Trinity. But St. Joseph perceived the Trinity in even simpler way. Not as a doctrine but as an experience of God’s love.  The bishop lamented that it is really the simple heart that truly finds the meaning of the Trinity.

The Trinity is a doctrine yes, but above all, the Trinity is a “family” of love.  As such, we can only understand it if we begin to experience being part of this family, if we open our hearts to the love of the Father, Son and Holy Spirit in our lives.  And this Sunday, we are not in church to dissect a lofty topic. We are here to partake of the family of God.  That it why in the second reading, St. Paul reminds us that we become part of the family of God: For all who are led by the Spirit of God are children of God (Rom. 8: 14).

Yes, God is the one family of Three Persons united in the strongest possible love.  If we believed the Trinity, if we open our hearts to the expereince of this love, we truly feel what it means to be part of this great family.




DAKILANG KAPISTAHAN NG SANTISSIMA TRINIDAD, B



HALINA SA PAMILYA NG DIYOS



Taun-taon, dumarating tayo sa pistang ito na tumatawag sa atin na manahimik dahil marami sa atin ang takot na ipaliwanag o unawain ang Santissima Trinidad, ang Kabanal-banalang Sangtatlo.

Bilang mga Katoliko, kasama tayong naniniwala sa paninindigan ng lahat ng mga Kristiyano, na ang iisang Diyos ay Ama, Anak, at Espiritu Santo. Hindi siya iisang Diyos, tapos!  Subalit, iisang Diyos sa Tatlong Persona ng pagka-Diyos na ipinahayag sa atin ni Hesus. Ganito rin natin nararanasan ang Diyos na buhay at makapangyarihang nakikipag-ugnayan sa atin – bilang Ama, Anak at Espiritu Santo.

Minsan nakikita ko sa tv ang isang preacher, si Quiboloy, na nanggagalaiti laban sa doktrina daw ng “Banal na Tatlo” o “Holy Three” ayon sa kanya. Wala daw nun sa Bible. Dito pa lang makikita natin ang pilipit niyang pag-iisip. Wala namang tunay na Kristiyano na nagsasabing may “Banal na Tatlo” o “Holy Three”!   Tayo ay naniniwala sa Holy One, na ipinahayag ni Hesus. Ang Diyos ay Isa pero hindi nag-iisa dahil siya ang “pagkakaisa” ng Ama, Anak at Espiritu Santo.  Kaya galit si Quiboloy dito sa Holy Trinity ay masisira ang kanyang pakay na tawagin, ituring at igalang bilang “appoined son” of God.  Yun ang tunay na wala sa Bible, Mr. Quiboloy!  Tama na para sa Ama ang “Only Son,” si Hesus kaya huwag ka nang magpanggap na bagong “anak” ng Diyos.

Sa pelikulang “The Reluctant Saint,” nag-uusap ang isang obispo at si San Jose Cupertino. Sabi ng obispo, hirap daw siyang unawain at ipaliwanag ang Trinity. Pero si San Jose mas simple ang kanyang pananaw. Kasi para sa kanya ang Trinity ay hindi doktrina kundi karanasan ng pagmamahal.  Nasabi ng obispo na totoo nga na ang mga simple ang puso ang siyang nakakaunawa sa Trinity.

May doktrina tungkol sa Trinity, pero higit pa diyan, ang Trinity ay “pamilya” ng pagmamahal. Mauunawaan lamang natin ito kung magiging bahagi tayo ng pamilyang ito, kung bubuksan natin ang ating puso sa Ama, Anak at Espiritu Santo.  At ngayong Linggo, narito tayo sa simbahan hindi upang busisiin ang isang  mahirap na paksa. Narito tayo upang makibahagi sa pamilya ng Diyos. sabi ni San Pablo: ang lahat ng inaakay o ginagabayan ng Espiritu ng Diyos ay mga anak ng Diyos (Rom. 8:14).

Ang Diyos ay isa pero siya ay isang pamilya ng Tatlong Persona na nabubuklod sa pinakamataas na uri ng pagmamahal. Kung naniniwala tayo sa iisang Diyos na Ama, Anak at Espiritu Santo, kung bubuksan natin ang ating puso sa pag-ibig na ito, mararanasan natin na maging  bahagi ng dakilang pamilyang ito.