Sunday, May 3, 2015

THE ASCENSION OF THE LORD JESUS CHRIST, B



HIS FIGHT IS OURS TOO




By now, we have been inoculated with the mantra of Manny Pacquiao’s latest boxing fight: Manny’s fight was the fight of all Filipinos. His victory is a shared national triumph. (Laban ni Manny, laban ng Pilipino!). But is his personal glory really the glory of his fellow citizens? If only his huge earnings will also go into the pockets of all his poor fans!

Today we come to the ending saga of the mystery of Easter. This Sunday, we celebrate the Ascension of the Lord Jesus Christ into heavenly glory. His earthly life is over and now he resumes the life he had with the Father from the beginning. Jesus returns to heaven.

The Ascension reminds us that Jesus’ own fight for goodness, for service, for salvation, for rightesouness before God and harmony with our neighbors, all these were really our fight, too. His life, death and glory truly flow into the lives of all humanity but especially on those who believe in him as Lord of their lives.

In the Ascension, God exalts his Son. But he also exalts all of us by telling us that Jesus won his earthly battles so that all of us can win our own struggle to reach the heavenly reward. The Ascension is the doorway to a real and living relationship with God that transforms us and all our relationships.

We see Jesus rising up to heaven in power. Don’t forget though, that as he departs, he imparts his power on his disciples. “…you will receive power when the Holy Spirit has come upon you. You will be my witnesses… to the ends of the earth” (cf. Acts 1:1-11). Now we share in his power to love, to forgive, and to serve. Now we are his witnesses in the world. The Spirit that animated Jesus on earth is at work in our hearts too!  The gospel (cf Lk. 24) shows Jesus blessing his disciples so that their work will also be as fruitful and meaningful as his own.

May we experience the power of God in our daily life of weakness, ignorance and sin. May our eyes be opened to see that Jesus’ power accompanies us every day.

ANG PAG-AKYAT SA LANGIT NG PANGINOONG HESUKRISTO, B



LABAN NI HESUS, LABAN NATING LAHAT



Halos makabisado na natin ang motto ng pinakahuling laban ni Manny Pacquiao: Laban ni Manny, laban ng Pilipino. Tagumpay ni Manny, tagumpay ng bayan!  Pero totoo nga bang ang panalo ni Manny ay panalo nating lahat?  Sana lang, pati ang kita niya sa ring makarating sa bulsa ng mga dukhang grabe ang paghanga sa kanya.

Nandito na tayo sa huling yugto ng misteryo ng Pagkabuhay ng Panginoon. Ngayon ang Kapistahan ng Pag-akyat niya sa kalangitan. Tapos na ang kanyang buhay makalupa at ngayon ay panahon na upang muli niyang lasapin ang buhay na kasama ang Ama bago pa likhain ang mundong ito. Bumalik na si Hesus sa langit.

Ang Pag-akyat sa langit ay paalala sa atin na ang laban ni Hesus para sa kabutihan, sa paglilingkod, sa kaligtasan, sa katuwiran sa harap ng Diyos at sa pakikipagkaisa sa ating kapwa – ay laban din nating lahat. Ang kanyang buhay, kamataya, at luwalhati ay dumadaloy sa buhay ng sangnilikha, lalo na sa buhay ng mga nananalig sa kanya.

Sa Pag-akyat sa langit, itinampok ng Diyos ang kanyang Anak. Subalit itinatampok din niya tayong lahat dahil sinasabi niya sa atin na kaya napagtagumpayan ni Hesus ang mga pakikipagbuno niya sa daigdig na ito ay upang magwagi din tayo sa ating mga pakikibaka at makarating sa makalangit na gantimpala.  Ang Pag-akyat sa langit ang pintuan sa isang tunay at buhay na kaugnayan sa Diyos na nagpapabago sa lahat ng ating mga ugnayan sa mundong ito.

Nakikita natin si Hesus na umaakyat sa langit na makapangyarihan. Pero huwag nating kaligtaan na habang umaakyat siya, ibinabahagi niya ang kapangyarihan sa mga alagad: “…tatanggapin ninyo ang kapangyarihan kapag dumating ang Espiritu Santo sa inyo… magiging mga saksi ko kayo… hanggang sa dulo ng daigdig” (cf. Gawa 1: 1-11).  Ngayon bahagi tayo ng kanyang kapangyarihang magmahal, magpatawad, at maglingkod. Ngayon tayo din ay mga saksi niya sa mundong ito. Ang Espiritung bumuhay kay Hesus ay nasa ating puso din. Sa Mabuting Balita, Lk 24, binabasbasan ni Hesus ang mga alagad para maging mabunga at makabuluhan ang kanilang gawain tulad ng sa kanya.

Nawa’y maranasan natin ang kapangyarihan ng Diyos sa ating pang-araw-araw na buhay na puno ng kahinaan, kamangmangan at kasalanan. Buksan nawa ng Panginoon ang ating mga mata upang makita na ang kapangyarihan ni Hesus ay kasa-kasama natin araw-araw.


Tuesday, April 28, 2015

IKA-ANIM NA LINGGO NG PAGKABUHAY



PAANO NAGIGING TOTOO ANG PAGKABUHAY



Ang puso ng misteryo ng Pagkabuhay ay hindi isang nakalipas na pangyayari kung saan nabuhay ang isang patay. Ang Pagkabuhay ay hindi lamang pag-alala sa nakalipas na tagpo na naganap kay Kristo, isang dakilang pangyayari na nasaksihan ng mga alagad, isang pangyayari na bumuhay ng apoy ng pananampalataya sa puso ng mga alagad.

Madalas nating marinig ang mga tagapangaral na ulitin ang mga salita ni San Agustin: Tayo ay isang bayan ng Pagkabuhay at Aleluya ang ating awit. Ano pa ba ang kahulugan nito kundi ang Pagkabuhay ay misteryong buhay at makabuluhan sa atin ngayon. Nabubuhay tayo sa diwa ng ipinako at nabuhay na Panginoon. Nililiwanagan tayo ng Panginoon sa ating buhay.

Paano ba ito nangyayari? Sa pamamagitan ng kapangyarihan ng pag-ibig.  Ang Pagkabuhay ay hindi lamang isang tagpo. Ang Pagkabuhay ay isang atas na ibahagi ang kagalakan at biyaya na na tinanggap natin mula kay Kristo. Sa Mabuting Balita ngayon (Jn 15: 9-17) binibigyan tayo ni Hesus ng isang bagong utos: Magmahalan kayo tulad ng pagmamahal ko sa inyo.

Seryoso ang atas na ito. Madaling magmahal tulad ng pagmamahal natin sa sarili. Madaling magmahal ayon sa pagmamahal na tinanggap natin. Madaling magmahal ayon sa natutunan nating paraan ng pagmamahal. Pero ang magmahal tulad ng ipinakita ni Hesus, tila hindi madali ito.

Ibig sabihin, magmamahal tayo kahit nasasaktan; magmamahal na walang kapalit; magmamahal kahit hindi ka pinapansin; magmamahal at magpapatawad; magmamahal sa banal at makabayaning paraan; magmamahal sa paraang nagbibigay buhay sa kapwa. Hindi madali, di ba?

Pero ang sabi ni Hesus ngayon sa atin, hindi tayo matatawag na kaibigan niya kung hindi tayo susunod sa kanyang bagong utos. Nais ba nating maging mga kaibigan niya?

Ngayon ang ISIS ay laging nasa balita. Itong mga Muslim na panatiko ang nagpapahirap sa maraming mga tao. Ang target nila ay ang mga Kristiyano, ang mga minoridad na pamayanan, at pati ang kapwa nila Muslim na hindi sumasang-ayon sa kanila. Ang kanilang mga kilos ay nagsasabog ng takot at pagkamuhi.

Ang mga biktima ng ISIS ay nagiging mulat sa isang mahalagang bagay. Naaakit sila kay Kristo, dahil sa pag-ibig at suportang ibinibigay ng mga Kristiyano sa mga refugees; at sa mga salita at kilos na nagdudulot ng kandili sa mga naghihirap. 

Ayon sa mga balita, maraming mga nakaranas ng hirap sa kamay ng ISIS ang nagnanais ngayon na maging mga Kristiyano. At ito ay dahil sa pag-ibig na nararanasan nila mula sa mga tagasunod ni Kristo. Ang Pagkabuhay ay nagiging buhay hindi sa pamamagitan ng mga doktrina kundi sa pamamagitan ng pagmamahal.

Panginoon, turuan mo po akong magmahal bilang iyong alagad, bilang iyong kaibigan. Bigyan mo po ako ng biyaya na umibig tulad ng iyong pag-ibig. Tulungan mo po akong ibahagi ang pag-ibig na bubuhay sa misteryo ng Pagkabuhay sa aking puso at sa puso ng aking kapwa. Magawa ko sanang magmahal sa mga taong higit na nangangailangan ng aking kalinga. Amen.



6th SUNDAY OF EASTER



WHAT MAKES EASTER REAL



At the heart of the Easter mystery is not a past miracle of the dead coming to new life. For Easter is not mere recalling of a great event that happened to Jesus, a great event witnessed by his disciples, the event that ignited the fire of faith in their hearts.

We always hear preachers echo St. Augustine: We are an Easter people and Alleluia is our song. What does it mean but that today Easter is alive and relevant to our lives.  We live in the spirit of the crucified and risen Lord. He shines in our lives.

How does this happen? It happens through the power of love. Easter is not just an event. Easter is a mandate to share the joy and grace that we have received in Christ. Jesus in the gospel today (Jn 15:9-17) gives us a new commandment: love one another as I have loved you.

This is something serious. We can love others as we love ourselves. We can love others as we have received love. We can love others in the way we were taught to do so. But to love others as Jesus himself showed us, that is not easy.

That means loving the person who hurt you; loving without expecting any recognition in return; loving even the ones who continue to ignore you; loving to the point of forgiving; loving in a heroic and holy way; loving so that you can transmit new life to the one you love. Not easy, huh?

But Jesus tells us also, that only if we love this way we can be called his friends. Do we really want to be his friends?

ISIS is making big news each day around the world. These Muslim fanatics are making people suffer horribly. They target first the Christians, other minorities and even fellow Muslims who do not share their creed. Their actions sow fear and hatred.

But the victims of ISIS are becoming aware of something else. They are drawn to Christ, as they feel the love and support of Christians who take care of refugees and share with them acts and words of comfort and protection. 

According to some accounts, many of these people have now asked to become Christians.  And the reason for this is the love that they feel from the followers of Christ.  Easter comes to these people not through doctrines but through the love they see.

Lord, teach me how to truly become your disciple, your friend.  Give me the grace to love as you love me. Help me to share with others the love that will make the Easter miracle real for me and for them today. Bring me to love the people who need me most. Amen.


Wednesday, April 22, 2015

IKALIMANG LINGGO NG PAGKABUHAY, B



 HIGIT PA SA POWER BANK



Paano ba madaling maunawaan ang Mabuting Balita ngayon (Jn 15: 1-8)? Marami sa ating malayo sa kalikasan ang hindi makaunawa kung paano ba apektado ng puno ng ubas ang mga sanga nito. Gusto natin ng ubas, pero wala tayong tiyagang usisain pa ang nagaganap sa puno at sa sanga.

Siguro isang pagkakatulad ang makikita natin ngayon sa teknolohiya. Marami ang may cell phone, tablet, ipad, laptop at iba pang mga gadgets. Isang bagay ang kailangan natin upang magamit ito saan man tayo naroroon – ang power bank. Kapag wala nang power ang ating gadget, nandiyan ang power bank upang ituloy ang gamit ng ating gadget.

Ganun din ang puno ng ubas at ang mga sanga. Ang puno ang power bank para sa mga sanga. Ang mga sanga ay matutuyo at mamamatay kung hindi nakakabit sa power bank. Walang lakas, walang buhay at hindi gagana ang sanga kapag naputol o nawalay sa puno.

Subalit mas malalim at mas makahulugan pa ang ugnayang puno at sanga. Ang puno ay di lamang nagbibigay buhay sa sanga. Ito rin ang nagiging sanhi ng pagiging mabunga ng sanga. Sa sustansyang dulot ng puno, ang sanga ay nagkakaroon ng malulusog na dahon, bulaklak at prutas. Ito ang sinasabi ni Hesus ngayon; kapag nakaugnay tayo sa kanya, nais niya tayong mamunga.

Ang power bank, pinagagana lang niya ang mga gadgets. Nais ni Hesus na ang ating buong buhay, bukod sa gumana, ay lalo pang mamunga – ang pamilya, trabaho, pag-aaral, mga ugnayan, bawat mabuting hangarin, at ang ating panalangin.

Si Hesus ang puno ng ating buhay, at tayo ang mga sanga. Silipin natin ang ating puso at timbangin kunga gaano katibay ang ating koneksyon sa Panginoon. Manatili nawa tayong naka-plug sa ating espirituwal na power bank.

5TH SUNDAY OF EASTER, B



MORE THAN A POWER BANK



How can today’s gospel (Jn 15:1-8) be more easily understood by people today?  Many people living far from nature cannot appreciate how the vine affects the branches.  We like the grapes but we don’t take time to know what happens between the vine and the branch that yields the grapes.

Maybe an analogy can be found in the technology we are using now. Many people have cell phones, tablets, ipads, laptops and other modern gadgets. And there is one thing most people need to keep using these mobile gadgets everywhere – the power bank.  When the power is used up, the power pack comes in handy to continue the operation of our gadgets.

The vine plays the same role with regard to the branches. The vine is the power pack of the branches. The branches will wilt and die if they are not connected to the vine.  There will be no power, no operation, no life for the branches that are severed from the vine.

But the relationship of the vine to the branches is even deeper and more significant. The vine assures that the branch will not only have life but that the branch will also be fruitful. With the sustenance flowing from the vine, the branch grows healthy leaves, flowers, and fruits.  This is what Jesus tells us in the gospel; that connected to him, he desires us to produce much fruit.

The power bank only makes the gadget operate. Jesus wants our entire lives, not merely to operate, to be very fruitful – our family life, our work, our studies, our relationships, our every good dream and ambition, our prayer.

Jesus is the vine of our lives and we, his followers, are the branches. Let us honestly look into our hearts and see whether we are truly in deep relationship with the Lord. May we always keep plugged in to our power bank!

Saturday, April 18, 2015

IKA-APAT NA LINGGO NG PAGKABUHAY, B




MGA KATANGIAN NG MABUTING PASTOL



Kalimitan iniisip nating ang mga pastol ay mga maaamong tagapag-alaga ng mga tupa. Siguro dahil ang unang tagpo na may pastol sa Mabuting Balita ay sa kuwento ng Pasko, kung saan nagpakita ang anghel sa mga pastol at dali-dali naman sumamba sa bagong silang na Sanggol ang mga pastol na ito.

Ngayong ika-apat na Linggo ng Pagkabuhay, pinagninilayan natin ang larawan ng Mabuting Pastol (Juan 10: 11-18). Si Hesus ang Mabuting Pastol, at dahil sa mabuting dahilan din naman. Siya ang ganap na pastol ng kawan, na nagtataglay ng mga katangian upang alagaan at ipagtanggol ang kanyang mga tupa.

Unang-una, ang pastol ay dapat matapang at malakas. Hindi maaaring maging pastol ang lampa at mahina. Sa Lumang Tipan, sinabi ni David na bilang pastol, kailangan niyang pumatay ng mga leon. Sabi ni Hesus, may mga pastol na tumatakbo kapag dumating na ang mabangis na hayop. Hindi mabuti ang pastol na lumalayas upang unang ipagtanggol ang sarili kesa sa kapakanan ng kawan.

Si Hesus ang Mabuting pastol dahil alam niya kung paano ialay ang sariling buhay para mabuhay at managana ang kanyang mga alaga.

Subalit kailangan din na ang pastol ay banayad at mapagkalinga sa kawan. Kung matapang siya laban sa mababangis na hayop, malapit naman ang puso niya sa mga tupa niya.  Nakakagulat talaga pero totoong nakikinig ang mga tupa at sumusunod sa kanilang pastol. Parang natural lamang na alam ng tupa na ang pastol ang kanilang kaibigan.

Si Hesus ang Mabuting Pastol na umaakay sa tupa. Kilala niya ang mga tupa sa isang malalim at personal na paraan at ginagabayan niya ang bawat isa sa anumang pangangailangan nito.

Ngayon may mga pastol tayo sa katauhan ng mga namumuno sa simbahan, sa pamahalaan, at sa tahanan. Matapang ba ang ating pastol sa pagtatanggol sa kawan?  Banayad ba ang ating pastol sa pag-akay sa mga mahihina? Ipanalangin natin sa Panginoon na ipadala sa atin ang mga pastol na may katangiang tulad ni Hesus.