Saturday, March 21, 2015

PASKO NG MULING PAGKABUHAY, B



ANG UNANG SAKSI



Sa Pagkabuhay, ipinahahayag natin ang sentro ng ating pananampalataya – na si Hesus na ipinako sa krus at namatay ay buhay na muli! Aleluya!  Kristiyano tayo dahil sa pananampalatayang ang Anak ng Diyos ay makapangyarihan laban sa kasalanan at kamatayan. Umaasa tayong magiging kaisa tayo ng kanyang tagumpay mula sa mga mapapait na karanasan ng ating paghihirap at dusa na kaakibat natin sa ating landas ng buhay.

Ngayong Pasko ng Pagkabuhay, habang sinasariwa natin ang himalang ito, inaalala natin mula sa Mabuting Balita (Jn 20:1-9) ang isang nakakatuwang katotohanan. Nabuhay si Hesus at si Maria Magdalena ang unang saksi.

Ang daming puwedeng unang makakita sa kanya. Bakit hindi si Pedro at ang mga alagad? Bakit hindi ang mga Pariseo at eskriba upang maniwala sila? Bakit hindi ang mga Romano para magsisisi sila? Bakit hindi ang mga Hudyo upang mapawi ang pagdududa?

Pero kay Maria Magdalena, isang babaeng dating nasa kamay ng masasamang espiritu, nagpakita ang Panginoon. Bilang babae, walang saysay ang kanyang patotoo sa batas ng mga Hudyo. Bilang dating inaalihan ng demonyo, sino ang maniniwala sa kanya? Subalit bakit siya pinili ni Hesus na unang saksi ng kanyang maluwalhating katawang nabuhay na mag-uli?

Napapansin mo ba dito, na sa sandali pa lamang ng pinakadakilang himalang ito, ang pag-ibig ni Hesus para sa mga mahihina, mga mababang-loob, mga makasalanan, at mga pinakamaliit?  Kahit sa Pagkabuhay, nagtiwala agad si Hesus sa mga taong walang maipagmamalaki, upang gawin silang kasangkapan ng pagpapahayag na siya ay buhay nga!

Mapagpakumbabang inamin ni Maria na kailangan niya si Hesus. Tanggap niya ang kanyang kawalang halaga. Kaya ginawa siyang mabisang saksi ng Panginoon. si Maria ay isang taong pinatawad at iniligtas, at dahil dito, lalo niyang naranasan sa kanyang buhay si Hesus, na ngayon ay ipapahayag niya bilang Nabuhay mula sa kamatayan.

Naranasan mo ba si Hesus sa iyong buhay lalo na nitong nakaraang Mahal na Araw? Inialay mo ba sa kanya ang iyong buhay tulad ng ginawa ni Maria? Batid mo bang siya ang iyong Tagapaglitas at Panginoon? Kung gayon, tulad ni Maria, ikaw ay kasangkapan ng Panginoon sa pagbabahagi ng himala ng kanyang pagmamahal.

Kahit sa Pagkabuhay, si Hesus ay pumipili ng mga hindi perpektong mga tao, para bigyan ng misyong ipahayag ang kanyang kapangyarihan at biyaya. Salamat Panginoong Hesus!  Papuri sa iyong Muling Pagkabuhay! Aleluya!

EASTER SUNDAY, B



 THE FIRST WITNESS



At Easter we proclaim the center of our Christian faith – that Jesus who was crucified and died on the cross rose from the dead!  We are Christians because we believe that the Son of God is victorious over sin and death. We hope to join him in his victory as he releases us from the negative experiences of daily suffering and agony that we meet along the way of life.

On Easter morning too, as we recall the miracle of the resurrrection, we remember from the Gospel (Jn 20: 1-9) an interesting fact. Jesus is risen and he has appeared to Mary Magdalene.

So many people could have seen him first.  Why not Peter and the other apostles? Why not the pharisees and scribes so they would believe?  Why not the Romans so that they would repent?  Why not the people who witnessed the crucifixion?

But Jesus appeared to Mary Magdalene, a woman who was released from the clutches of the devil. As a woman, her testimony was worthless in Jewish law. As a former possessed, her reputation was not the most highly regarded of all. And yet, why would Jesus single her out as the first witness of his bodily glory at the resurrection?

Don’t we see here, right at the moment of the greatest miracle, Jesus’ great love for the weak, the humble, the sinner, and the least?  Even in the resurrection, Jesus relied on those who have nothing to boast of; to make them instruments of the proclamation that he is alive.

Mary was humble to admit her need of Jesus. She was aware of her nothingness. And so the Lord made her his powerful witness.  Mary was someone forgiven and redeemed and because she personally experienced Jesus in her life, she is now a proclaimer of the resurrection.

Have you experiened Jesus in your life especially this past Holy Week? Have you given your life over to him as Mary did?  Are you aware that he is your Savior and Lord?  Then you, like Mary, are the instrument the Lord will use to tell others about his love. 

Even in the resurrection, Jesus chose us imperfect ones, for the mission to share his power and his grace. Thank you, Lord Jesus!  Praise to you, Risen Lord!

Monday, March 16, 2015

LINGGO NG PALASPAS, B



PAGPAPAKASAKIT NI HESUS, PAGPAPAKASAKIT NATIN



Ang Linggo ng Palaspas ng Pagpapakasakit ng Panginoon ay isang makahulugang simula ng mga Mahal na Araw o Semana Santa. Bilang mga Katoliko, maraming nakakakuha ng atensyon natin. Abala tayo na mabasbasan ang mga palaspas natin. Humahanga tayo sa mga prusisyon at mga ritwal. Nilalamon tayo ng maraming tradisyon sa tahanan at kapaligiran tuwing ganitong panahon.

Subalit ang tunay na kahulugan ng Mahal na Araw, ng Linggo ng Palaspas ay wala sa labas ng ating puso. Ito ay nasa loob natin. Ang Pagpapakasakit ni Hesus ay pagpapakasakit din natin. Sa katunayan, dumaan si Hesus sa pagpapakasakit niya dahil nais niyang yakapin ang nakikita niyang pagdurusa na dinadala ng kanyang mga kapatid araw-araw.

Ang tunay na kahulugan ng Pagpapakasakit ni Hesus ay ang ating mga pagdurusa na inuugnay natin sa kanyang paghihirap. Nakikita natin ngayon si Hesus, may pasang krus, nakadipa sa krus, namatay sa krus. Pero hindi kaya nakatingin din siya sa atin ngayon at pinagmamasdan kung paano nangyayari din ito sa ating lahat? Inialay ni Hesus ang kanyang pagpapakasakit sa Ama. Inaanyayahan tayong ialay din ang ating pagdurusa sa Ama sa tulong niya na kapiling nating nagpapasan ng krus ng buhay.

Ano ang pagpapakasakit mo ngayon? Marami sa ating matagal nang nagpapasan ng krus habang pinipilit nating itaguyod ang isang magulong ugnayan. Alam natin ang pait ng pagkakanulo at pagtataksil ng isang pinagkatiwalaan. Tumutulo ang luha natin sa gabi habang dama natin ang pag-iisa. Sumasakit ang ating katawan dala ng karamdaman at ng matinding trabaho para sa mga mahal sa buhay. Tila napupunit ang ating kaluluwa sa konsyensya ng kasalanan, sa adiksyon, sa takot para sa nakalipas at sa darating pang mga bagay. Matanda o bata, babae o lalake, lahat tayo ay may pagpapakasakit sa buhay. At ito, higit pa sa palaspas, ang dapat nating iwagayway sa Panginoon para pagpalain niya.

Bilang mga Kristiyano, nananalig tayong isang araw, ang ating pagpapakasakit ay magiging Pagkabuhay. Tayo ay mga bilanggo ng pag-asa dahil hindi tayo alipin ng kawalan ng pag-asa. Ang Diyos ay makapangyarihan at sa kanyang panahon, sa kanyang kabutihan, gagawin niyang tagumpay ang ating krus sa buhay. 

Kung naniniwala tayo dito, ipagdiwang natin na may pag-asa ang Mahal na Araw.

PALM SUNDAY, B



HIS PASSION, OUR PASSIONS



This Palm Sunday of the Lord’s  Passion is a very meaningful start of Holy Week. Many times as Catholics, we are distracted by the many events of this dramatic week. We are preoccupied with the palms we bring and wave around for blessing. We are awed by the processions and the rituals in the church. We are swallowed up by the so many expressions of piety at home and in the neighborhood.

But the real essence of Holy Week, the real meaning of Palm Sunday is not outside of us.  It is something within us. The Passion of Jesus is our passion too. In fact, Jesus had to go through the passion because he wanted to embrace the passion he saw his brothers and sisters were undergoing each day.

The true significance of Passion Sunday is our own passion linked to the Lord’s Passion. We see Jesus carrying the cross, crucified on the wood, and dying on the cross. And yet, Jesus looks at us and sees much the same thing is happening to us. Jesus offered his passion to the Father for us. We are invited to offer our own passion to the Father through Jesus who carries it with us.

What is your passion today? We have carried the cross for a long time as we try to survive a difficult relationship. We know the bitterness of the betrayal of a trusted friend or neighbor. Our tears fall each night as we languish in isolation and loneliness. Our bodies ache all over due to the sickness that wouldn’t go away or due to the hardship of physical labor. Our souls are tearing because of our guilt, our addictions, and our fears about the past and about the future. Young and old, men and women, we have all of us, our passion. This, more than palms, are what we need to wave around as Jesus passes by so that he might be bestow on us his blessing.

As Christians we believe that one day our passion will be turned into Resurrection. We are prisoners of hope because we are not slaves of disappointment, resignation, and despair. God is powerful and in his time, in his goodness, he will transfrom the cross into victory for us.

Let us start this holy week filled with hope in the power of the Cross.

Saturday, March 14, 2015

WE ARE THE REASON: A VIDEO FOR THE SEASON

https://www.youtube.com/watch?v=qrPAZbD6fG0&index=5&list=RDC-8TD0HaLfg

FIFTH SUNDAY OF LENT, B



UNLESS THE GRAIN DIES



One of the most poignant moments in life is when you consider your death. We are not ready to die because we do not want to enter into the pain of loss, suffering, separation, oblivion which death lay before us.

Yet who can escape death? Everyday we experience a little dying as we exercise patience for a loved one, serve a weak member of the family, make sacrifices for the good of others, lose ourselves in the process of loving, and deal with the surprising turns of life.  We are not ready to die and yet, God makes us prepare for it through the little dying we must do each day.

The question therefore is not to escape the experience of death but how to make our dying meaningful. In the gospel (Jn12: 20-33), Jesus likens himself, and us, to a grain of wheat that has no choice but to fall to the ground and die, in order to bear fruit. In the second reading today (Heb 5: 7-9), Jesus is shown as struggling in the face of death, like most of us, in the face of daily pains we experience.

But the grain, if it allows itself to go through this process of dying will experience a new life as a new shoot, a young plant, and a productive crop. Jesus, once he allowed himself to be like the grain of wheat, grew in obedience and was glorified as truly the Son of the Living God.

The first reading (Jer. 31: 31-34) reminds us what awaits us if we are willing to die to self this Lenten season. God will make a new covennat with us. There will be a new relationship that will take place in the heart.  Let us allow our selves to fall to the ground and die with Jesus so that we may experience the new relationship God has in mind for us.

IKA-LIMANG LINGGO NG KUWARESMA, B



ANG TRIGONG NAMAMATAY



Isa sa pinakaseryosong panahon ng buhay ay kung kailan iniiisip mo ang iyong kamatayan. Hindi tayo handa para dito dahil ayaw nating pumasok sa hirap ng kawalan, pagdurusa, paghihiwalay, pagkalimot na tiyak na laan sa atin ng kamatayan.

Pero sino ba ang makakatakas sa kamatayan? Bawat araw, may maliliit na kamatayan tayong dinaranas tuwing magpapakita tayo ng pasensya sa isang taong malapit sa atin, tuwing maglilingkod sa isang may kailangan sa ating tulong, tuwing kakalimutan natin ang sarili para sa isang minamahal, at tuwing haharapin natin ang mga sorpresa ng ating buhay. Hindi nga tayo handang mamatay, pero ang Diyos mismo ang naghahanda sa atin sa tulong ng mga maliliit na kamatayan bawat araw.

Kaya ang tanong ay hindi paano takasan ang kamatayan kundi paano gawin itong makabuluhan. Sa Mabuting Balita (Jn 12: 20-33), inihalintulad ng Panginoong Hesus ang sarili sa isang butil ng trigo na nahuhulog sa lupa upang mamatay upang magbunga. Sa ikalawang pagbasa (Heb. 5: 7-9), mismong si Hesus ay nakipagbuno sa harap ng kanyang sariling kamatayan, tulad ng marami sa atin, sa harap ng mga araw-araw nating mga pagpapakasakit.

Pero ang butil ng trigo, kung hahayaan niyang dumaan sa proseso ng kamatayan ay magsisimulang maging bagong suhay, bagong sibol ng halaman at isang mabungang pananim. Si Hesus, nang hayaan niya ang sarili na maging tulad ng butil ng trigo, ay lumago sa pagtalima sa Ama at niluwalhati bilang tunay na Anak ng Diyos na buhay.

Sa unang pagbasa (Jer 31-31-34), pinaaalalahanan tayong may naghihintay sa atin kung handa tayong mamatay sa sarili kasama ni Kristo sa Kuwaresmang ito. Gagawa ang Diyos ng isang tipan, bago ng tipan, para sa atin. Magkakaroon ng bagong ugnayan sa Diyos na magmumula sa ating puso. Hayaan nating mahulog tayo sa lupa at mamatay kasama si Hesus upang maranasan natin ang bagong relasyong iniaalok niya sa atin.